Ten artykuł to kompleksowy, praktyczny poradnik stworzony z myślą o każdym właścicielu szczeniaka. Moim celem jest przeprowadzenie Cię krok po kroku przez proces wychowania i szkolenia młodego psa, pomagając zbudować prawidłową relację od pierwszych dni w nowym domu. Dzięki niemu nauczysz swojego pupila pożądanych zachowań i skutecznie rozwiążesz najczęstsze problemy, ciesząc się zrównoważonym i szczęśliwym towarzyszem.
Skuteczna tresura szczeniaka kompleksowy przewodnik dla każdego właściciela
- Szkolenie szczeniaka rozpocznij jak najwcześniej, nawet od 8. tygodnia życia, w krótkich, pozytywnych sesjach.
- Kluczowe jest stosowanie metod pozytywnego wzmocnienia (nagrody), unikanie kar i konsekwencja.
- Priorytetem są nauka czystości, socjalizacja oraz podstawowe komendy takie jak "siad" czy "do mnie".
- Pamiętaj o "oknie socjalizacyjnym" (3.-12. tydzień), które jest kluczowe dla rozwoju zrównoważonego psa.
- W przypadku trudności warto rozważyć psie przedszkole lub konsultację z behawiorystą.

Twój nowy domownik: Jak zacząć szkolenie szczeniaka w pierwszych dniach
Kiedy jest najlepszy moment na pierwszą lekcję? Obalamy mity!
Wielu właścicieli zastanawia się, kiedy właściwie zacząć szkolenie szczeniaka. Moje doświadczenie i wiedza behawioralna jasno wskazują: szkolenie należy rozpocząć jak najwcześniej, nawet od 8. tygodnia życia, zaraz po przybyciu do nowego domu. To nie jest mit, że trzeba czekać, aż pies skończy rok wręcz przeciwnie, takie podejście jest szkodliwe. Początkowo sesje powinny być bardzo krótkie, kilkuminutowe, połączone z zabawą i skupione przede wszystkim na budowaniu pozytywnej więzi między Wami. Im wcześniej zaczniecie, tym łatwiej będzie szczeniakowi przyswoić zasady i tym szybciej stanie się on zrównoważonym członkiem rodziny.
Złota zasada: Cierpliwość, konsekwencja i pozytywne wzmocnienie jako fundament sukcesu
Absolutnym fundamentem sukcesu w szkoleniu szczeniaka są trzy filary: cierpliwość, konsekwencja i pozytywne wzmocnienie. W Polsce, podobnie jak w wielu innych krajach, dominują metody pozytywne, co oznacza, że nagradzamy pożądane zachowania smakołykami, pochwałą, a także wspólną zabawą. To buduje w psie motywację i chęć współpracy. Zdecydowanie unika się metod awersyjnych, takich jak kary fizyczne, krzyki czy używanie kolczatek. Takie działania nie tylko są niehumanitarne, ale mogą prowadzić do poważnych problemów behawioralnych, takich jak lęki czy agresja, a także niszczą bezcenną relację z psem. Pamiętaj, że szczeniak to istota, która uczy się przez skojarzenia pozytywne skojarzenia z nauką to klucz do sukcesu.
Niezbędnik na start: Jakie akcesoria ułatwią Ci szkolenie?
- Odpowiednia obroża lub szelki: Wybierz rozmiar dopasowany do szczeniaka, który nie będzie go uciskał ani obcierał. Szelki są często preferowane dla młodych psów, aby nie obciążać delikatnej szyi.
- Smycz: Najlepiej lekka, o długości około 1,5-2 metrów, która pozwoli szczeniakowi na swobodną eksplorację, ale jednocześnie zapewni Ci kontrolę.
- Smakołyki treningowe: Małe, miękkie i bardzo atrakcyjne dla psa przysmaki, które będą doskonałą nagrodą za prawidłowo wykonaną komendę.
- Różnorodne zabawki (w tym gryzaki): Niezbędne do zabawy, budowania więzi i przekierowywania uwagi szczeniaka z niepożądanych przedmiotów na te, które może gryźć. Gryzaki pomogą także w okresie wymiany zębów.
- Legowisko/klatka kennelowa: Wygodne i bezpieczne miejsce, które stanie się azylem szczeniaka, gdzie będzie mógł odpoczywać i czuć się bezpiecznie. Klatka kennelowa, używana prawidłowo, może być nieoceniona w nauce czystości i samodzielności.

Krok 1: Nauka czystości jak uniknąć niespodzianek na dywanie
Sygnały, które musisz znać: Jak rozpoznać, że szczeniak chce wyjść?
Nauka czystości to często jedno z pierwszych wyzwań, z jakimi mierzą się nowi właściciele. Kluczem do sukcesu jest uważna obserwacja szczeniaka i szybka reakcja na sygnały, które wysyła, gdy potrzebuje się załatwić. Typowe oznaki to kręcenie się w kółko, intensywne węszenie po podłodze, nagłe zatrzymanie zabawy, niespokojne chodzenie, a także podchodzenie do drzwi. Gdy tylko zauważysz któryś z tych sygnałów, natychmiast zabierz szczeniaka na zewnątrz. Im szybciej zareagujesz, tym większa szansa, że załatwi się w odpowiednim miejscu, co wzmocni pożądane zachowanie.
Harmonogram spacerów: Stwórz rutynę, która działa cuda
Stworzenie efektywnego harmonogramu spacerów jest absolutnie kluczowe w nauce czystości. Szczeniak ma mały pęcherz i potrzebuje częstych wyjść. Wyprowadzaj go na zewnątrz zaraz po każdej drzemce, po każdym posiłku oraz po intensywnej zabawie. Dodatkowo, regularne spacery co 2-3 godziny w ciągu dnia oraz jeden przed snem i jeden zaraz po przebudzeniu są niezbędne. Kiedy szczeniak załatwi się na dworze, koniecznie go pochwal i nagródź smakołykiem. To pozytywne wzmocnienie jest niezwykle ważne dla utrwalenia, że załatwianie potrzeb fizjologicznych na zewnątrz jest czymś dobrym i pożądanym.
Co robić, gdy zdarzy się wpadka? Klucz do skutecznej nauki bez stresu
- Ignoruj wpadkę: Jeśli szczeniak załatwi się w domu, nigdy go nie karz, nie krzycz i nie wsadzaj mu nosa w odchody. Pies nie zrozumie, za co jest karany, a jedynie skojarzy Twoją obecność ze strachem i stresem.
- Spokojnie posprzątaj: Bez okazywania złości czy frustracji, po prostu posprzątaj miejsce wpadki. Użyj specjalnych środków do usuwania zapachu moczu, aby szczeniak nie był zachęcany do ponownego załatwiania się w tym samym miejscu.
- Pamiętaj o normalności: Wpadki to normalna część procesu nauki i mogą zdarzać się nawet do 7-8 miesiąca życia szczeniaka. Kluczem jest cierpliwość i konsekwencja w Twoich działaniach.
- Zwiększ częstotliwość spacerów: Jeśli wpadki są częste, być może szczeniak potrzebuje jeszcze częstszych wyjść na zewnątrz.

Krok 2: Socjalizacja klucz do wychowania zrównoważonego i pewnego siebie psa
Czym jest "magiczne okno socjalizacyjne" i dlaczego nie możesz go przegapić?
W życiu szczeniaka istnieje niezwykle ważny okres, nazywany "oknem socjalizacyjnym", który przypada między 3. a 12. tygodniem życia. To właśnie w tym czasie mózg szczeniaka jest najbardziej otwarty na nowe doświadczenia i bodźce. Wszystko, co szczeniak pozna i z czym oswoi się w tym okresie, będzie miało ogromny wpływ na jego przyszłe zachowanie i rozwój psychiczny. Przegapienie tego "magicznego okna" może skutkować rozwojem lęków, fobii, a nawet agresji w dorosłym życiu. Dlatego tak ważne jest, aby zapewnić maluchowi jak najwięcej pozytywnych i kontrolowanych doświadczeń w tym kluczowym czasie.
Bezpieczne kontakty: Jak prawidłowo zapoznawać szczeniaka z nowymi ludźmi i psami?
- Stopniowe zapoznawanie z ludźmi: Pozwól szczeniakowi poznawać różnych ludzi dzieci, dorosłych, osoby starsze, w okularach, z brodami, w kapeluszach. Zawsze pilnuj, aby interakcje były spokojne i pozytywne. Poproś ludzi, aby byli delikatni, nie nachylali się nad psem gwałtownie i oferowali smakołyki.
- Kontrolowane spotkania z psami: Zapoznawaj szczeniaka z innymi, zdrowymi, zaszczepionymi i zrównoważonymi psami. Wybieraj psy, które są spokojne i mają dobre doświadczenia z młodymi psami. Pierwsze spotkania powinny być krótkie i odbywać się na neutralnym gruncie. Obserwuj język ciała obu psów i interweniuj, jeśli zauważysz oznaki stresu.
- Unikaj sytuacji stresujących: Nigdy nie zmuszaj szczeniaka do interakcji, jeśli się boi. Zapewnij mu możliwość wycofania się i poczucia bezpieczeństwa. Pozytywne doświadczenia budują pewność siebie, negatywne mogą utrwalić lęki.
Hałasy, miejsca, sytuacje: Jak oswoić malucha z otaczającym go światem?
Oswajanie szczeniaka z różnorodnymi bodźcami środowiskowymi to kolejny ważny element socjalizacji. Zabieraj go w różne miejsca (oczywiście po zakończeniu szczepień), aby poznał ruch uliczny, odgłosy miasta, wizyty u weterynarza, różne powierzchnie pod łapami (trawa, beton, metalowe kratki, dywan, parkiet). W domu puszczaj mu cicho nagrania z różnymi dźwiękami burzy, odkurzacza, dzwonka do drzwi, płaczu dziecka aby się do nich przyzwyczaił. Ważne, aby robić to w sposób pozytywny i nieprzytłaczający. Na przykład, podczas gdy szczeniak je posiłek, cicho włącz radio. Jeśli jest spokojny, pochwal go. Celem jest zbudowanie jego pewności siebie i pokazanie mu, że świat jest bezpiecznym i ciekawym miejscem, a nie źródłem lęku.
Krok 3: Budowanie relacji i podstawy komunikacji
Reakcja na imię: Jak sprawić, by Twoje słowa były dla psa najważniejsze?
Nauka reagowania na własne imię to jedna z pierwszych i najważniejszych lekcji dla szczeniaka. Imię powinno zawsze kojarzyć się z czymś przyjemnym i pozytywnym. Aby to osiągnąć, używaj imienia szczeniaka, a zaraz po nim daj mu smakołyk, pochwałę lub krótką zabawę. Powtarzaj to wielokrotnie w ciągu dnia. Na przykład: "Borys!" smakołyk. "Borys!" głaskanie. Nigdy nie używaj imienia szczeniaka w kontekście karania czy strofowania, ponieważ może to sprawić, że będzie je kojarzył z czymś nieprzyjemnym i przestanie na nie reagować.
Nauka spokoju: Jak nauczyć szczeniaka odpoczynku i radzenia sobie z emocjami?
Nauka spokoju i umiejętności odpoczywania jest niezwykle ważna dla prawidłowego rozwoju szczeniaka. Młode psy często mają problem z wyciszeniem się, co może prowadzić do nadmiernego pobudzenia i trudności w radzeniu sobie z emocjami. Pomóż swojemu maluchowi, wyznaczając mu spokojne miejsce do odpoczynku, np. legowisko lub klatkę kennelową. Nagradzaj go za każde spokojne leżenie czy drzemkę w tym miejscu. Możesz też uczyć go komendy "na miejsce" lub "spokój". Ważne jest, aby szczeniak nauczył się, że po intensywnej zabawie następuje czas na relaks i że nie musi być ciągle w centrum uwagi. To buduje jego samodzielność i uczy samokontroli.
Problem gryzienia rąk i mebli: Proste metody na przekierowanie uwagi
- Zrozumienie natury gryzienia: Gryzienie rąk i mebli jest naturalnym zachowaniem szczeniaka, związanym z eksploracją świata, poznawaniem granic, a także z wymianą zębów. Nie jest to złośliwość, lecz instynkt.
- Dostarcz odpowiednich gryzaków: Zawsze miej pod ręką różnorodne gryzaki i zabawki przeznaczone do gryzienia. Gdy szczeniak zaczyna gryźć Twoje ręce lub meble, natychmiast przekieruj jego uwagę na odpowiednią zabawkę. Powiedz "nie" (spokojnie, ale stanowczo) i podaj mu gryzak. Kiedy zacznie gryźć zabawkę, pochwal go.
- Technika "auć!": Jeśli szczeniak gryzie zbyt mocno Twoją rękę, wydaj głośny, krótki dźwięk "auć!", a następnie natychmiast przerwij zabawę i odwróć się od niego na kilka sekund. Szczeniak szybko nauczy się, że zbyt mocne gryzienie kończy zabawę.
- Zapewnij wystarczającą stymulację: Często nadmierne gryzienie wynika z nudy lub braku odpowiedniej aktywności fizycznej i umysłowej. Zapewnij szczeniakowi odpowiednią dawkę zabawy, spacerów i ćwiczeń umysłowych.

Krok 4: Pierwsze i najważniejsze komendy, które każdy szczeniak musi znać
Komenda "Siad": Instrukcja krok po kroku dla początkujących
- Przygotuj smakołyk: Trzymaj smakołyk w dłoni, tak aby szczeniak go widział i czuł zapach.
- Wypowiedz komendę i naprowadź: Powiedz wyraźnie "Siad", a następnie powoli przesuń smakołyk nad głową szczeniaka, w kierunku jego ogona. Szczeniak, podążając za smakołykiem, naturalnie usiądzie.
- Nagródź natychmiast: Gdy tylko pupa szczeniaka dotknie ziemi, natychmiast daj mu smakołyk i powiedz "Dobrze!" lub "Super!".
- Powtórz i ćwicz: Powtarzaj ćwiczenie w krótkich sesjach (kilka razy, 2-3 razy dziennie). Początkowo nagradzaj każdy udany "siad".
- Stopniowo wycofuj naprowadzanie: Gdy szczeniak zacznie rozumieć, czego od niego oczekujesz, stopniowo zmniejszaj ruch ręką ze smakołykiem, aż będziesz mógł używać tylko gestu, a potem tylko komendy słownej.
Komenda "Zostaw": Jak oduczyć psa podnoszenia śmieci z ziemi?
Komenda "Zostaw" jest kluczowa dla bezpieczeństwa Twojego szczeniaka, zwłaszcza na spacerach, gdzie może próbować podnosić z ziemi niebezpieczne przedmioty. Oto jak jej nauczyć:
- Zacznij od prostych przedmiotów: Połóż na ziemi coś mało atrakcyjnego dla szczeniaka, ale co mógłby chcieć podnieść.
- Wypowiedz komendę i zasłoń: Gdy szczeniak zbliży się do przedmiotu, powiedz "Zostaw" i zasłoń przedmiot dłonią lub stopą, uniemożliwiając mu dostęp.
- Nagródź za rezygnację: Gdy szczeniak zrezygnuje z próby podniesienia przedmiotu i spojrzy na Ciebie, natychmiast nagródź go atrakcyjnym smakołykiem (lepszym niż to, co leży na ziemi) i pochwal.
- Stopniowo zwiększaj trudność: Kiedy szczeniak zrozumie zasadę, ćwicz z bardziej atrakcyjnymi przedmiotami, a następnie w różnych miejscach i z coraz większymi rozproszeniami. Pamiętaj, aby zawsze nagradzać za rezygnację z niepożądanego przedmiotu.
Niezawodne przywołanie: Jak nauczyć komendy "Do mnie"?
Niezawodne przywołanie ("do mnie") to jedna z najważniejszych komend, która gwarantuje bezpieczeństwo Twojego psa i Twój komfort. Pies, który zawsze wraca na zawołanie, może cieszyć się większą swobodą na spacerach. Pamiętaj, że ta komenda zawsze musi kojarzyć się z czymś pozytywnym i nigdy nie być używana do karania.
- Zacznij w spokojnym miejscu: Ćwicz przywołanie w domu lub w ogrodzie, gdzie nie ma rozproszeń.
- Użyj radosnego tonu: Powiedz "Do mnie!" radosnym, zachęcającym głosem.
- Nagródź natychmiast: Gdy szczeniak do Ciebie przybiegnie, natychmiast nagródź go super smakołykiem, dużą dawką pochwał i entuzjastyczną zabawą. Ważne, aby nagroda była naprawdę atrakcyjna!
- Uciekaj, nie goniąc: Jeśli szczeniak się waha, odwróć się i lekko od niego odejdź, zachęcając go do podążania za Tobą. Nigdy nie goń szczeniaka, bo to może stać się dla niego zabawą w uciekanie.
- Ćwicz w różnych miejscach: Stopniowo wprowadzaj rozproszenia i ćwicz w różnych środowiskach, zawsze zaczynając od łatwych sytuacji i stopniowo zwiększając trudność.
- Nigdy nie karz za powrót: Nawet jeśli szczeniak wraca po długim czasie lub po zrobieniu czegoś niepożądanego, zawsze go nagródź za sam fakt powrotu. Kara za powrót nauczy go, że przyjście do Ciebie jest nieprzyjemne.
Krok 5: Przyjemny spacer, czyli sztuka chodzenia na luźnej smyczy
Od czego zacząć? Pierwsze spotkanie z obrożą i smyczą w domu
Zanim wybierzecie się na pierwszy spacer, szczeniak musi oswoić się z obrożą (lub szelkami) i smyczą w bezpiecznym, domowym środowisku. Zacznij od założenia mu samej obroży na kilka minut, a następnie ją zdejmij. Powtarzaj to kilka razy dziennie, stopniowo wydłużając czas noszenia. Gdy szczeniak zaakceptuje obrożę, przypnij do niej smycz i pozwól mu swobodnie chodzić po domu, ciągnąc ją za sobą. Zawsze nadzoruj te pierwsze sesje, aby smycz nie zaplątała się o meble. Gdy szczeniak przyzwyczai się do smyczy, zacznijcie krótkie ćwiczenia, trzymając smycz w ręku i nagradzając go za podążanie za Tobą. Celem jest, aby obroża i smycz kojarzyły się z czymś neutralnym lub pozytywnym, a nie z ograniczeniem.
Techniki nagradzania za luźną smycz: Koniec z szarpaniem i ciągnięciem!
- Nagradzaj za luźną smycz: Gdy szczeniak idzie obok Ciebie, a smycz jest luźna (tworzy literę "U"), natychmiast nagródź go smakołykiem i pochwałą. Powtarzaj to często, aby szczeniak skojarzył luźną smycz z nagrodą.
- Zatrzymuj się, gdy ciągnie: Jeśli szczeniak zaczyna ciągnąć, po prostu zatrzymaj się. Stój nieruchomo, dopóki smycz nie rozluźni się. Gdy tylko smycz się rozluźni, ruszaj dalej. Pies szybko nauczy się, że ciągnięcie nie prowadzi do celu.
- Zmień kierunek: Inną skuteczną techniką jest nagła zmiana kierunku, gdy szczeniak zaczyna ciągnąć. To zmusza go do zwrócenia uwagi na Ciebie i podążania za Tobą. Gdy tylko nadąży i smycz będzie luźna, nagródź go.
- Unikaj szarpania: Szarpanie smyczą jest nieskuteczne, stresujące dla psa i może prowadzić do uszkodzeń szyi. Zamiast tego skup się na pozytywnym wzmocnieniu i technikach, które uczą psa, że opłaca się iść na luźnej smyczy.
Jak radzić sobie z rozproszeniami na spacerze?
Spacery to dla szczeniaka prawdziwa kopalnia bodźców, co często prowadzi do rozproszeń i ciągnięcia na smyczy. Aby sobie z tym poradzić, zacznij ćwiczyć w miejscach o małym natężeniu rozproszeń, stopniowo zwiększając ich poziom. Gdy pojawia się rozproszenie (inny pies, człowiek, ciekawy zapach), zanim szczeniak zacznie na nie reagować, przyciągnij jego uwagę do siebie, używając imienia lub komendy "patrz". Nagródź go za skupienie na Tobie. Jeśli szczeniak jest zbyt podekscytowany, aby się skupić, zwiększ dystans do rozproszenia. Możesz też wykorzystać rozproszenia do nauki, np. prosząc szczeniaka o "siad" w obecności innego psa i nagradzając go za spokój. Kluczem jest cierpliwość i stopniowe oswajanie go z różnymi sytuacjami, zawsze nagradzając za pożądane zachowanie.
Najczęstsze błędy w tresurze szczeniaka i jak ich unikać
Pułapka niekonsekwencji: Dlaczego wszyscy domownicy muszą grać w jednej drużynie?
Jednym z najczęstszych i najbardziej szkodliwych błędów w szkoleniu szczeniaka jest niekonsekwencja. Jeśli jeden domownik pozwala psu na wskakiwanie na kanapę, a drugi za to karze, szczeniak nie będzie wiedział, czego się od niego oczekuje. To prowadzi do frustracji, dezorientacji i opóźnia naukę. Dlatego tak ważne jest, aby wszyscy domownicy ustalili te same zasady i konsekwentnie się ich trzymali. Komunikujcie się ze sobą, ustalcie wspólne komendy i metody nagradzania. Tylko wtedy szczeniak będzie miał jasne wytyczne i szybko nauczy się, jak się zachować.
Zbyt wysokie oczekiwania: Dostosuj trening do możliwości małego psa
Szczenięta, podobnie jak małe dzieci, mają ograniczoną zdolność koncentracji. Niestety, wielu właścicieli popełnia błąd, oczekując od nich zbyt wiele i prowadząc zbyt długie, wymagające sesje treningowe. Pamiętaj, że sesje treningowe powinny być krótkie zaledwie kilka minut i dostosowane do wieku oraz możliwości koncentracji szczeniaka. Zbyt długie i monotonne ćwiczenia mogą szybko zniechęcić psa do nauki, sprawić, że będzie się nudził, a nawet zacznie unikać treningów. Lepiej ćwiczyć krótko, ale często i zawsze kończyć sesję pozytywnym akcentem, zanim szczeniak straci zainteresowanie.
Kara vs. Nagroda: Dlaczego pozytywne metody są bardziej skuteczne?
Współczesne szkolenie psów jednoznacznie wskazuje, że pozytywne wzmocnienie jest znacznie bardziej skuteczne i etyczne niż stosowanie kar. Kary, takie jak krzyki, szarpanie smyczą czy kary fizyczne, są szkodliwe. Mogą prowadzić do lęków, agresji, problemów behawioralnych, a także niszczą zaufanie i relację między psem a właścicielem. Pies karany uczy się unikać kary, a nie rozumieć, czego się od niego oczekuje. Z kolei pozytywne wzmocnienie nagradzanie pożądanych zachowań smakołykami, pochwałą, zabawą buduje w psie motywację, chęć współpracy i zaufanie. Pies, który czuje się bezpiecznie i wie, że za dobre zachowanie czeka go nagroda, będzie chętniej uczył się nowych rzeczy i z radością wykonywał Twoje komendy. To prosta zasada: nagradzaj to, co chcesz, aby Twój pies robił częściej.
Przeczytaj również: Jak wytresować owczarka niemieckiego? Kompletny poradnik krok po kroku
Kiedy warto skorzystać z pomocy specjalisty: Psie przedszkole i behawiorysta
Czym jest psie przedszkole i jakie korzyści przynosi?
Psie przedszkola to coraz popularniejsza forma wsparcia dla właścicieli szczeniaków, oferująca szereg korzyści. Przede wszystkim, zapewniają one profesjonalną socjalizację z innymi psami w bezpiecznym i kontrolowanym środowisku, a także z różnymi ludźmi. Pod okiem doświadczonego trenera szczeniak uczy się podstawowego posłuszeństwa, takiego jak reagowanie na imię, siad czy przywołanie, co jest nieocenione w dalszym wychowaniu. Dodatkowo, psie przedszkola oferują wsparcie dla właścicieli, odpowiadając na ich pytania i rozwiewając wątpliwości, co pomaga w budowaniu prawidłowej relacji z psem i unikaniu typowych błędów.
Sygnały alarmowe: Kiedy domowe metody nie wystarczą?
- Nasilone problemy z agresją: Szczeniak wykazuje agresję (gryzienie, warczenie) wobec ludzi lub innych zwierząt, która nie ustępuje mimo Twoich starań.
- Silne lęki separacyjne: Pies panicznie reaguje na Twoje wyjścia, niszczy przedmioty, wyje, szczeka lub załatwia się w domu, gdy zostaje sam.
- Nadmierne niszczenie: Szczeniak niszczy meble i przedmioty w stopniu znacznie wykraczającym poza normalne szczenięce zachowania, nawet gdy ma odpowiednie zabawki.
- Niekontrolowane załatwianie się: Mimo konsekwentnych prób nauki czystości, szczeniak nadal regularnie załatwia się w domu, co może wskazywać na problem behawioralny lub zdrowotny.
- Chroniczny stres lub apatia: Pies wydaje się być ciągle zestresowany, lękliwy, nadmiernie pobudzony lub, wręcz przeciwnie, apatyczny i wycofany.
- Problemy z socjalizacją: Szczeniak boi się lub jest agresywny wobec innych psów czy ludzi, mimo Twoich prób socjalizacji.
